Geschiedenis zonnepanelen

De belangrijkste energiebron voor de aarde is de kernfusie die plaatsvindt in onze zon. Daar versmelten waterstofatomen tot helium. Het proces van kernfusie in de zon zal nog miljarden jaren aanhouden. Het weloverwogen gebruik van zonnewarmte komt men al tegen bij de Griekse filosoof Aristoteles. Deze zette uiteen hoe men huizen zo kon bouwen dat de zonnewarmte optimaal werd benut. De Romeinen hadden heliocamini: een raam voorzien van afgesloten ruimten die fungeerden als een soort zonneoven. Rond 1700 bouwde de Franse natuurwetenschapper Antoine Lavois een van zonnecollectoren voorzien zonneoven om platina te smelten.

Gebruik van zonnecollectoren

De eerste generatie zonnecellen dateert uit de negentiende eeuw en kon 1% tot 2% van de zonne-energie omzetten in elektriciteit. In 1861 werd in Frankrijk een patent verleend op een zonnemotor en in 1872 werd in Las Salinas (Chili) een zonnecollector van 4500 vierkante meter in gebruik genomen om per dag 20 kuub water te destilleren. De wereldtentoonstelling in Parijs van 1878 vertoonde een door zonne-energie aangedreven stoommachine met een energie-efficiency van 40%. De mensen geloven al lang in de bruikbaarheid van zonne-energie. Zonnecollectoren zijn gangbare producten voor warm water voorziening. In China is hier de grootste markt voor. Daar zijn naar schatting 40 miljoen zonnecollector systemen geïnstalleerd. Jaarlijks wordt er in China ongeveer 7 keer zo veel aan zonnecollector oppervlak verkocht dan in Europa. Ook in de middellandse zeegebieden zijn zonnecollectoren zeer populair. Met name in landen als Griekenland en Turkije. De grootste markt in het Noorden van Europa ligt vooral in Duitsland. Daar is ongeveer de helft van alle Europese zonnecollectoren te vinden. Ook in Nederland worden zonnecollectoren veel geplaatst, maar in verhouding is dit nog steeds minder dan in Duitsland. Zou men in Nederland bij de nieuwbouw het plaatsen van zonnecollectoren meer benutten, dan zou hiermee ongeveer 10% van de huidige Nederlandse energie behoefte mee kunnen worden bedekt. Professionele zonnecollectoren kunnen ongeveer 50% van de zonne-energie die ze opnemen omzetten in bruikbare warmte.

De ontwikkeling van zonnepanelen

De efficiency waarmee zonnecellen licht omzetten in elektriciteit neemt toe. Voor zonnecellen op basis van silicium ligt de efficiency ruim boven de 10% en voor de beste zelfs net boven de 20%. Gangbare zonnepanelen met siliciumcellen hebben een energetische rendement van ongeveer 15%, maar deze zijn relatief duur. Naar verhouding een stuk goedkoper zijn zonnecellen gemaakt van een dunne laag silicium op plastic. De efficiency daarvan is ongeveer 8%. Aardig van silicium is dat het zich in grote hoeveelheden in de aarde bevindt. Ook zijn er zonnecellen gebaseerd op andere materialen als indium, germanium, arcenicum en gallium, die een omzettingsefficiency van ongeveer 30% behalen. Er zijn ook zonnecelsystemen ontwikkeld met nanomaterialen, zoals nanodeeltjes van titaandioxide. Deze zonnecellen zijn goedkoper te maken dan de standaard silicium cellen, maar zijn wel minder effici├źnt. De verhouding tussen de energie die het kost om zonnecellen te maken en wat de zonnecellen aan energie opleveren wordt steeds beter. Zonnecel systemen brengen acht tot vijftien keer zoveel energie op als de productie ervan heeft gekost. Door de stijging van de fossiele brandstofprijzen wordt deze vorm van alternatieve energie steeds populairder.

Zonnepanelen experts vergelijken?

Benader installateurs uit jouw regio en vergelijk het lokale aanbod. Gebruik onze offerte service en krijg een overzicht van de kosten voor jouw opdracht. Gratis en vrijblijvend.